دعا سلاح مؤمن است گاهى انسان به كارهاى نيك خود اعتماد مىكند و بدانها فريفته مىشود و بخطا ، خود را به خدا نزديكترين كسى مىشمارد و سزاوار پاداشى كامل مىبيند ، امّا وقتى به اين امر مىانديشيم مىبينيم كه همهء كارهاى نيك ممكن است همسنگ و هموزن يك كاربد و يك گناه عمدى نباشد . ما نبايد به كارهاى خود مغرور شويم و در ارتباطمان با خداوند به آنها تكيه كنيم ، زيرا آن چيزى كه ما را براى رحمت خدا مىپرورد و مىگزيند ، همانا دعاست . خداوند در اين باره مىگويد : ( قُلْ مَا يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ . . . ) . ( سورهء فرقان ، آيهء 77 ) « بگو اگر دعاى شما نبود خداى من چه اعتنايى به شما مىكرد ؟ » اگر توسّل انسان به دعا و تضرّع نبود خداوند به انسان و اعمالش اعتنايى نمىداشت . از اينروست كه در حديث آمده : « الدعاء سلاح المؤمن » . ( بحار الانوار ، ج 93 ، ص 289 ) « دعا سلاح مؤمن است . » احاديث ، تعبيرى از روح و معنى قرآن و تفسير مضامين آن هستند . احاديث نيز بر دعا ، اهمّيت و ضرورت آن و اينكه دعا سلاح انسان در برابر امور منفى نفس و سختيهاى زندگى ، بلكه سلاح و ابزارى است براى انسان كه با كمك آن مىتواند